Ցավակցություն/Սպիրիդոն Ստեփանյանի ընտանիքը սգում է Հարություն Գյուլասարյանի մահը
Սպիրիդոն Ստեփանյանի ընտանիքը խոր վիշտով սգում է Հարություն Գյուլասարյանի անդառնալի կորուստը և իր անկեղծ զորակցությունն է հայտնում նրա հարազատներին ու մտերիմներին։
Այս ծանր պահին քրոջ ընտանիքը անսահման ցավ է ապրում և աղոթում Հարությունի հոգու հանգստության համար, մաղթելով ուժ ու տոկունություն ընտանիքի բոլոր անդամներին։
Թող հիշատակվածը հանգչի խաղաղությամբ, և նրանց վիշտը մեղմվի սիրող մարդկանց սատարությամբ։
Օտար ձեռքը քեզ ճի´շտ դեղ էր տալիս,
Բայց սրտիդ ցավը… սրտիցդ էր գալիս։
Եվ հիվանդության անունն էր… կարոտ…
Ու հեռվում մնալ էլ չէիր կարող։
Եկա՛ր… Երկիրը շատ էր բարեհաճ,
Ծննդավայրդ, խաղաղ, բարգավաճ:
Սակայն… կարոտդ տանջանք էր դառել,
Եվ այնպե՛ս էր քեզ մահը ծարավել…
Իսկ դու, որ պիտի դառնայիր գալիք,
Հողեղեն էիր` հող դարձար, բալի՛կ:
Աստված քեզ սիրեց ու տարավ իր մոտ,
Կբուժվի այնտեղ սիրտդ հիվանդոտ…