
Նինոծմինդայի փողոցներում ծնված այս սև ու սպիտակ լուսանկարները կարծես պատմում են լռության լեզվով։
Գույների բացակայությունը այստեղ պատահական չէ, այն մաքրում է տեսարանը ավելորդից ու ստիպում է տեսնել այն, ինչ սովորաբար վրիպում է աչքից՝ զգացմունքները, շարժումը, ժամանակի շունչը։
Սև և սպիտակ գույները միշտ եղել են հակադրության, պարզության խորհրդանիշ։ Թվում է՝ դրանք ամենահասարակ գույներն են, բայց իրականում հենց դրանց մեջ է թաքնված ամենամեծ ուժը։
Լուսանկարները` Արտյոմ Մկոյանի

