Սասուն Թազայանի անժամանակ կորուստը սգում է հորեղբոր որդու Թազայան Խաչիկի ընտանիքը։
Խաչիկի ընտանիքը խորը ցավով վշտակցում են սիրելի Սասունի ընտանիքին, քույրերին և մերձավորներին ։
Գնացիր լռին, առանց հրաժեշտ,
Իմ թանկագին հոգի, իմ լավագույն եղբայր,
Աշխարհը դարձավ անգույն ու անդեպ,
Եվ սիրտս հիմա վշտից է լալիս։
Քնիր խաղաղությամբ, իմ անգին եղբայր,
Թող լույս իջնի քո սուրբ գերեզմանին,
Քանի դեռ շնչում եմ, քանի դեռ կամ,
Կապրես իմ սրտում՝ որպես սուրբ մասունք։